Een aluminium raam wordt geplaatst volgens specifieke regels die zijn vastgelegd in de DTU 36.5, het technische document dat de eisen voor de installatie van buitenschrijnwerk in Frankrijk definieert. Het beheersen van deze regels voordat je het eerste gereedschap aanraakt, voorkomt problemen met de waterdichtheid en kostbare herstellingen. Deze gids beschrijft de technische punten die niet over het hoofd mogen worden gezien voor een duurzame installatie, van de controle van de ondergrond tot de behandeling van de perifere voeg.
Thermische uitzetting van aluminium: de parameter die de doe-het-zelver vergeet
Aluminium zet meer uit dan PVC of hout door de warmte. Bij een grote opening kan de beweging enkele millimeters bedragen tussen de winter en de zomer. Dit fenomeen negeren leidt tot vervormingen van het frame, wrijving op de draaiende delen en uiteindelijk tot infiltraties.
Ook interessant : De geheimen voor het creëren van de perfecte koffiehoek thuis
Om deze uitzetting te compenseren, moet de perifere speling worden berekend op basis van de afmetingen van het schrijnwerk en de lokale temperatuurvariaties. Een te strakke speling blokkeert het frame in de zomer, een te ruime speling compromitteert de isolatie. De DTU 36.5 vereist minimale afstanden tussen het kozijn en de metselwerk, met bevestigingen die een lichte longitudinale verschuiving van het profiel toelaten.
Concreet, bij de installatie van aluminium ramen moeten de bevestigingsbeugels op regelmatige intervallen worden geplaatst en mag het frame nooit rigide worden vastgezet. Elke beugel absorbeert de beweging zonder druk op de constructie uit te oefenen.
Verder lezen : Hoe de organisatie van een culturele site te optimaliseren voor betere navigatie
Controle van de ondergrond en resterende vochtigheid voor installatie
De DTU 36.5 vereist dat de afwezigheid van resterende vochtigheid in de sponning wordt gecontroleerd voordat er met de installatie wordt begonnen. Deze controle, die kan worden uitgevoerd met een hygrometer of eenvoudigweg met een absorptiepapier op de ondergrond, is bijna afwezig in de populaire tutorials.
Een vochtige ondergrond verhoogt het risico op corrosie van de bevestigingen, degradatie van de afdichtmiddelen en de opkomst van schimmels achter het kozijn. Op een renovatieproject komt dit probleem vaak voor: het oude frame kan capillaire opstijgingen of oude infiltraties hebben verborgen.
Wat te doen als de ondergrond vochtig is
Als de test een overmatige vochtigheid onthult, moet de installatie worden uitgesteld. Een natuurlijke droging van enkele dagen, of zelfs een waterafstotende behandeling van het metselwerk, is noodzakelijk voordat het kozijn wordt bevestigd. Plaatsen op een vochtige muur is als het afdichten van een defect achter het schrijnwerk, met zichtbare gevolgen binnen enkele maanden.
Waterdichtheid van de perifere voeg: waarom alleen schuim niet meer voldoende is
Expansief polyurethaanschuim was lange tijd de standaardreactie om de ruimte tussen het kozijn en het metselwerk op te vullen. Sinds de update van de DTU 36.5 mag schuim niet meer alleen worden gebruikt als het belangrijkste waterdichtingssysteem. Het blijft een aanvulling op de thermische isolatie, maar garandeert noch de waterdichtheid aan de buitenzijde, noch de luchtdichtheid aan de binnenzijde.
De perifere voeg moet nu voldoen aan een principe van drie lagen:
- Buitenzijde: een compressievoeg (vooraf geperst geïmpregneerd schuim) of een waterdichte membraan die het water blokkeert terwijl het damp naar buiten laat ontsnappen.
- Intermediaire zone: het polyurethaanschuim vult de ruimte op en zorgt voor thermische isolatie tussen het kozijn en het metselwerk.
- Binnenzijde: een membraan of een dampremmende kit sluit de voeg af om te voorkomen dat vochtige lucht uit de woning in de muur doordringt.
Deze logica “waterdicht aan de buitenkant, dampremmend aan de binnenkant” beschermt de voeg tegen interne condensatie. Een voeg die alleen met schuim is behandeld, degradeert binnen enkele jaren: water dringt binnen, het schuim krimpt en de perifere isolatie verdwijnt.
Bevestiging van het aluminium kozijn in het metselwerk
Het type bevestiging hangt af van de aard van de muur. Op betonblokken of beton zijn directe verankering schroeven met geschikte pluggen geschikt. Op hout (houten frame of oud kozijn dat behouden is gebleven bij renovatie) voorkomen roestvrijstalen schroeven corrosie door contact tussen verschillende metalen.
Afstand en positionering van de beugels
De bevestigingsbeugels worden op een maximale afstand van de hoek van het kozijn geplaatst die de DTU precies definieert. De afstand tussen twee opeenvolgende beugels mag een waarde niet overschrijden die varieert afhankelijk van de hoogte en breedte van het schrijnwerk. Elke beugel moet in het volle gebied van het aluminium profiel worden geschroefd, nooit in een holle kamer.
Een strikte afstelling van het kozijn gaat altijd vooraf aan het schroeven. Klemmen van rotvrij materiaal (PVC, polypropyleen) worden in de hoeken en onder de stijlen geplaatst om de verticale, horizontale en diagonale uitlijning te behouden. Het vastdraaien van de schroeven gebeurt geleidelijk, door de zijden af te wisselen, om te voorkomen dat het frame verdraait.
Controles na installatie: de tests die je niet mag overslaan
Zodra het kozijn is bevestigd en de voegen zijn behandeld, valideren drie controles de kwaliteit van de uitvoering:
- De controle van de haaksheid met een waterpas of een laser: de diagonalen van het frame moeten identiek zijn tot op enkele millimeters.
- De test van het openen en sluiten van de draaiende delen: elk vleugel moet soepel schuiven of draaien zonder wrijving of abnormale weerstand, wat aangeeft dat het frame niet vervormd is.
- De visuele controle van de continuïteit van de compressievoeg aan de buitenzijde en de dampremmende kit aan de binnenzijde, zonder onbedekte zones of scheuren.
Een draaiend deel dat bij het eerste gebruik wrijft, duidt op een afstelprobleem, geen probleem met de hardware. Het corrigeren van de afstelling vóór de afwerking voorkomt dat je alles moet demonteren zodra de afwerkingen zijn aangebracht.
De kwaliteit van een aluminium raam wordt niet alleen gemeten aan de hand van de aangekondigde thermische prestaties. Een hoogwaardig glas dat slecht is geplaatst, verliest een aanzienlijk deel van zijn isolerende vermogen door de thermische bruggen die worden gecreëerd door een defecte perifere voeg. De tijd nemen voor elke stap, van de vochtigheidstest van de ondergrond tot de eindcontrole van de draaiende delen, blijft de enige manier om te garanderen dat het schrijnwerk zijn beloftes op lange termijn waarmaakt.